Wzory postępowania, które zmniejszają Twoją motywację

2
2400
Wzory postępowania, które zmniejszają Twoją motywację

Co właściwie uniemożliwia nam rozpoczęcie czynności, które jednak tak bardzo chcemy wykonywać?
Dlaczego bezustannie popełniamy błędy, chociaż w świadomych momentach naszego umysłu wiemy, ile czasu, pieniędzy i jakości życia kosztują nas te niewłaściwe decyzje ?
Odpowiedź „z lenistwa” byłaby zbyt prosta i mało pochlebna. Niestety jest to, jak stwierdziła odnosząc się do tego tematu nauka neurobiologiczna, równie nieprzyjemne. Jedynym pocieszeniem jest to, że cechy te mniej lub bardziej ukształtowane są, lub przejawiają się u wszystkich ludzi.

Wzory postępowania, które zmniejszają Twoją motywację

Kto poradzi sobie i będzie w każdej chwili świadomym tych naturalnych wad ludzkiego programowania oraz będzie postępować wbrew im, ten osiągnie wielką przewagę w stosunku do pozostałych 7 miliardów ludzi.

Trzeba zrozumieć związki a ich wzory postępowania należy następnie przyporządkować nowej wiedzy. Tylko wtedy z wiedzy powstaną czyny a z czynów powstanie automatyzm.

Z natury opanowuje nas „wewnętrzny drań”, któremu z punktu widzenia psychologów i neurobiologów chcemy się podporządkować.

Wewnętrzny drań, którego określa tak obrazowo język ludowy, składa się z różnych typów ludzkich zachowań, które to chciałabym poniżej przedstawić. Kto wzbrania się rozpoznać takowego u siebie – niech nie wpada w panikę – jest to całkowicie ludzkie i zostanie opisane w części zaprzeczanie. Wszystko jest całkowicie normalne.

Co oznacza „wewnętrzny drań” i z jakich charakterystycznych części się składa?

Wzór postępowania 1: motywacja w celu uniknięcia wykonywania czynności

Większość decyzji, które podejmujemy, powstają z motywacji mającej na celu uniknięcie wykonywania jakichś czynności a nie z motywacji do ich wykonywania. Psychologowie i neurobiolodzy wyjaśniają to zjawisko: w 70% wszystkich podejmowanych decyzji przychodzi nam łatwiej znaleźć powody, żeby czegoś nie wykonać, niż powody, aby to zrobić. Ponieważ chętnie kroczymy drogą najmniejszego oporu, wybieramy więc wygodne uniknięcie na 70 ze 100 podejmowanych przez nas decyzji.

Niektórzy naukowcy mówią również o rodzaju modułu oszczędzania energii – człowiek próbuje zawsze zaoszczędzić energię na tak zwane chude lata. Wydaje się to pozostałością z czasów, kiedy to jedzenia było jeszcze mało, a opuszczenie jaskiń wiązało się z dużymi niebezpieczeństwami.

Wzór postępowania 2: motywacja w celu ucieczki

Wiele rzeczy, które człowiek postanawia, powstają ponieważ czuje się on w dzisiejszych czasach nieswojo. Chcemy być z dala od stresującego otoczenia, z dala od firmy i związków. Nie posiadamy prawdziwego celu.
Cele ucieczki prowadzą najczęściej do sytuacji, które wprawdzie są inne, ale wcale nie lepsze. Cele ucieczki prowadzą do tego, że podejmujemy pierwszą lepszą decyzję, która umożliwia ucieczkę. Tak zwane „pierwsze lepsze decyzje” wystarczają na krótko. Jeśli przechodzi już pierwsze zaślepienie, a my uświadamiamy sobie wady, to chcemy znów uciec. Kolejna motywacja w celu ucieczki jest definiowana tak:
Celem ucieczki jest to, że człowiek koncentruje się na odmowie, na tym, czego nie chce już więcej posiadać. Cele ucieczki są i czynią nas bezkierunkowymi. Cele ucieczki otwierają nam poprzez swoją bezkierunkowość wiele możliwości, jednak bardzo rzadko prowadzą one do polepszenia sytuacji.

Wzór postępowania 3: cena jest za wysoka

Czasami nasza intuicja i podświadomość ostrzegają nas przed czymś. Czujemy instynktownie, że „cena, którą płacimy, jest za wysoka”. Nasza podświadomość blokuje początki „dobrych zamiarów”, odciąga je, powstają w nas niedoskonałości lub powodują, że ulegamy im do tego momentu, aż w końcu odrzucamy je na bok. Cel ten niestety nie został dobrze wybrany.
Jeśli rozwiewamy niektóre cele w ten sposób, wysuwa się nam szybko myśl, że tak naprawdę nie potrzebujemy definiować tych celów, gdyż tak czy inaczej nigdy ich nie schwytamy. Skutek: zero motywacji

Wzór postępowania 4: zdolność cierpienia

Ciągłe cierpienie uzależnia. Można uzależnić się od wszystkich emocji – także tych negatywnych jak żałoba, gniew, frustracja, smutek itd. Im dłużej przeżywamy te emocje, tym bardziej one się w nas pogłębiają. Nie tylko procesy życiowe, które zostają wyuczone poprzez ciągłe powtarzanie i tym samym zautomatyzowane, lecz także procesy umysłu pogłębiają się i wzmacniają poprzez ten rodzaj uwarunkowań. Jeśli jesteśmy przyzwyczajeni do cierpienia, to nie jesteśmy już w stanie niczego zmienić. Jesteśmy uzależnieni i pogrążamy się w cierpieniu. Użalamy się innym ludziom, gdyż ciągle stoimy w jednym punkcie, odsuwamy od siebie dobre rady, tłumacząc się argumentami przeciwnymi: „Już próbowałem – i tak na nic się to zda”. W związku z tym odrzucamy od siebie kolejne dobre rady. Motywacja do zmian spada.

Wzór postępowania 5: osiągnięcie statusu quo

Nasz mózg próbuje bezustannie osiągnąć stan „istnienia”, także wtedy, kiedy ten stan jest nieprzyjemny. Strach przed nowymi sytuacjami, przed nieznanymi ludźmi, jest większy niż strach przed znanym nam odczuciem nieprzyjemności. Każdy cel zakłada z góry gotowość do zmian. Jednak boimy się tych zmian, ponieważ ich następstwa są nam nieznane.
Znany jest nam stan „teraz”. Wierzymy, że „stan bycia” mamy cały czas pod kontrolą oraz że panujemy nad nim. W rzeczywistości jednak zawładnął nami strach przed zmianami.

Wzór postępowania 6: Strach przed podjęciem niewłaściwych decyzji

Człowiek czuje obawę przed popełnieniem niewłaściwych decyzji. Aby uniknąć błędów, ludzie nie decydują się na podejmowanie jakichkolwiek decyzji i chcą przeczekać wszelkie problemy, które to jednak będą się nadal mnożyć. Dobre przykłady do tej sytuacji znajdziemy w polityce i w zarządzaniu. Jest to także powód do włączenia firm doradczych, które możemy obarczyć winą a samemu uchylić się od odpowiedzialności. Strach pozbawia motywacji.

Wzór postępowania 7: zaprzeczanie

Człowiek jest specjalistą od wymówek. Jeśli popełnia błędy, to zaprzecza im i szuka usilnie wymówek oraz argumentów, które uzasadnią te błędne decyzje, jednak wtedy jest on uwikłany w swoje błędy jeszcze bardziej.
Popełnione błędy są nie tylko odpowiednio wytłumaczone, by zachować twarz przed innymi, lecz także aby móc samemu przetrwać – ostatecznie, aby zarzucić innym swoje błędy. Kto chciałby przyznawać się do własnych błędów?

Wzór postępowania 8: przecenianie siebie

Większość ludzi ma skłonność do przeceniania siebie. Wypełniając ankietę i następujące testy można stwierdzić, że człowiek ceni swoją własną sprawność i wiedzę bardziej niż ma to miejsce w rzeczywistości. Szczególnie niekompetentni ludzie wysoko cenią swoją wiedzę. Brak kompetencji powoduje nie tylko popełnianie błędów, ale także niezauważenie tych błędów. Jeśli ktoś jest na bakier z ortografią, może popełnianych błędów nie zauważyć, a swój tekst uważać za dobry i bezbłędny. Jeżeli człowiek jest krytykowany, to obraża się i czuje się traktowany niesprawiedliwie, ponieważ on swoich błędów w ten sposób nie postrzega. Człowiek wierzy, że ma rację i obstaje przy tym stwierdzeniu. Dlatego właśnie niekompetentne osoby są równocześnie osobami upartymi. Ponieważ wierzą w to, że wszystko powinno być w porządku i nie zmieniają się nic. Ta postawa działa negatywnie na motywację do stawiania sobie nowych celów i zmian. Osoby niekompetentne nie chcą żadnych zmian.

Wzór postępowania 9: wiara w niewrażliwość

Wiara we własną niewrażliwość tzn. że własne szczęście jest zakorzenione pozornie głęboko w ludzkim umyśle. Badania wykazują, że nowożeńcy wprawdzie uważają, że porażki w innych małżeństwach są w 50% prawdopodobne, ale doznanie porażki we własnym małżeństwie uważają za niemożliwe. Także palacze są na pozór zdania, że rak płuc dotyczy tylko innych ludzi. Znajdują oni dużo argumentów, dlaczego akurat ich ta choroba nie zaatakuje. Do podobnych wniosków doszły badania, które zajmowały się problematyką wypadków, oszustw itp. Sytuacje negatywne zdarzają się tylko innym, nawet jeżeli samemu znajduje się w grupie zagrożonej.
Kto żyje tą naiwnością nie może oczywiście budować motywacji, aby coś w sobie i w swoim życiu zmienić – wszystko jest w jak najlepszym porządku.

Jeśli Ty odnajdujesz siebie w jednej lub w wielu przedstawionych powyżej pozycji, jest to powód do radości, a nie do rozpaczy. Jak zostało już wcześniej powiedziane: Jest to ludzkie zachowanie, które nas wszystkich dotyczy. Jeśli kierujemy naszą wiedzą po to, aby kontrolować nasze emocje i działania, to znaczy, że udoskonalamy się ciągle a brakująca lub słaba motywacja wkrótce nie będzie już miała miejsca.